یادش بخیر. اون قدیم ها زندگی چه صفائی داشت. چقدر مردم بی ریا و ساده بودند. چقدر دلها به هم نزدیک بود . چقدر فاصله ها کم بود...

اما حالا ...

در قرن بیست و یکم و در عصر هیاهوی رسانه ها ؛ عصر فناوری اطلاعات ، در عصر اینترنت و ماهواره و چت و هزار جور فناوری و تکنولوژی چقدر مردم از هم دورند . چه چیزها که برای مردم مایه افتخار و برتری و با کلاس بودن نشده !!!

 

ای خدای مهربون!!!

 

اگر داشتن ثروت و ماشین و ویلا و هزار جور زرق و برق دنیایی با کلاس بودنه...

 بی خیال کلاس!

اگر پوشیدن لباسهای آنچنانی به سبک فلان بازیگر یا فلان ورزشکار غربی با کلاس بودنه..

بی خیال کلاس!

اگر رفتن به کیش و دبی و ترکیه در حالیکه همسایه من به نون شبش محتاجه دلیل با کلاس بودنه

بی خیال کلاس !

اگر وقت گذرونی با ماشینهای صد میلیونی توی خیابونهایی که هر ساعت یک نفر از فقر کنارش جون می ده باکلاس بودنه

 بی خیال کلاس!

اگر سالی چند بار به حج رفتن برای اینکه همه به من بگویند " حاجی " با کلاس بودنه ...

بی خیال کلاس!

اگر مهریه های چند هزار سکه ای با کلاس بودنه ...

 بی خیال کلاس!

اگر گرفتن جشن عروسی با چند هزار نفر مهمان با کلاس بودنه....

 بی خیال کلاس!

اگر....

 

اما خدای بزرگ:

 

اگر گرفتن دست یک همنوع که نیاز به کمک من داره بی کلاس بودنه...

 بی کلاسی رو عشقه !!!

اگر صدا کردن تو و استمداد از تو بی کلاس بودنه....

بی کلاسی رو عشقه !!!

اگر ساده بودن و دوری از تجمل و اسراف بی کلاس بودنه...

بی کلاسی رو عشقه !!!

اگر دوست داشتن پیامبر ، حضرت علی ، حضرت زهرا و فرزندانشون بی کلاس بودنه....

 بی کلاسی رو عشقه !!!

اگر شهادت در راه تو بی کلاس بودنه....

 بی کلاسی رو عشقه !!!

اگر منتظر مصلح بودن بی کلاس بودنه.....

 بی کلاسی رو عشقه !!!

اگر عشق کربلا و لحظه شماری برای دیدن بین الحرمین بی کلاس بودنه...

 بی کلاسی رو عشقه !!!

اگر...

 

خداجون اگر همه این ها بی کلاس بودنه

من دوست دارم بی کلاس ترین آدم دنیا باشم !!!


 

نوشته شده توسط میوندار در سه شنبه یکم مرداد 1387 ساعت 16:49 موضوع | لینک ثابت